Terug
ven kort, want ik ben nogal duizelig en moe van de
medicatie. Ik ben zojuist weer teruggekomen uit het ziekenhuis, gisteren was
mijn bloeddruk gevaarlijk hoog, en het was al snel duidelijk dat dit met rust
niet meer goed zou komen. Vandaar dat direct is gestart met medicatie die
gelukkig snel bleek aan te slaan. Sláán, bijna letterlijk, want ik heb het
gevoel dat ik knock-out ben geslagen,
maar dat zijn slechts tijdelijke bijwerkingen van de methyldopa volgens de gynaecoloog.
Hoe dan ook is de bloeddruk nu omlaag geforceerd. Waarschijnlijk zal ik het hiermee uit moeten zingen tot aan de bevalling. De gynaecoloog bepaalt wanneer die bevalling gaat plaatsvinden. Dit hangt af van een aantal factoren: of de bloeddruk laag blijft, of mijn organen het allemaal nog aankunnen, of de baby het nog prettig heeft en hoeveel weken ik zwanger ben. We zullen het allemaal wel zien.
ia de vriend van Yukiko bereikte mij het bericht dat zij vandaag opnieuw is opgenomen in het ziekenhuis. Alle rust ten spijt, is haar bloeddruk nog steeds veel te hoog. Men gaat dan ook proberen met medicatie haar bloeddruk omlaag te brengen. 
oewel ik nog bezig ben met een Zwarte Piet (zelfde model als vorig jaar, andere kleuren), en de cadeautjes wil maken van vilt in plaats van inpakpapier, heb ik alvast 
olang als ik moeder ben ga ik al met mijn kroost naar de intocht van Sinterklaas. Niet dat ik me door files, parkeerproblemen en mensenmassa’s heen wurm en wring om een glimp van de ‘enige echte’ Sint op te vangen, welnee, we gaan al sinds jaar en dag ‘gewoon’ naar die goede oude man die in Den Helder aankomt. Dat is eenmaal zo ontstaan in de jaren dat ik daar nog woonde, en ik ben deze vrolijke, vriendelijke Sinterklaas ook trouw gebleven na mijn verhuizing naar het Oosten des Lands. We combineren het daarbij ieder jaar met bezoek aan vrienden, het doen van sinterklaas- en kerstinkopen en soms een wandeling langs mijn grote Liefde: de zee.
angzaamaan dienen zich steeds meer voordelen aan van rustig aan doen. Het belangrijkste is natuurlijk dat de bloeddruk daalt. Gisterenochtend bleef het maar hoog, zelfs na rust, maar in de middag werd de bloeddruk dan toch eindelijk laag en bleef het laag, zelfs na het vouwen van een klein wasje. Ook vanochtend was de bloeddruk netjes. Niet dat ik nu maar meteen het hele huishouden weer op me neem, maar het blijkt wel dat ik best kleine dingetjes (zoals koken, was vouwen of Junah helpen met aankleden, haren kammen, tanden poetsen en meegaan met boodschappen doen) kan doen zolang ik mijn voorgeschreven ruime portie rust maar neem.
oen de verloskundige mij afgelopen maandag doorverwees naar de gynaecoloog probeerde ik nog te pleiten voor uitstel, maar helaas, de verloskundige was onverbeterlijk. Dat leverde mij een paar uur eindeloos lange onderzoeken op in het ziekenhuis. Volledig binnenste buiten gekeerd. Met als belangrijkste uitkomst dat ik voorlopig bij de verloskundige mag blijven. Leuk was nog even de extra echo, waar uit gelukkig bleek dat het vermoeden van de verloskundige, de artsassistente en de gynaecoloog zélf niet klopte: mijn baby is geen reus, loopt maar een paar dagen voor op groei. Minder leuk is dat ik vandaag (of morgen, dat weet ik nog niet), moet worden getest op zwangerschapssuiker. Want er is wel ruim vruchtwater - nog binnen de norm, maar ruim - en dat kán, samen met de steeds hoge bloeddruk, wijzen op zwangerschapssuiker. 
ammer, maar helaas. Vorige week was mijn bloeddruk aan de hoge kant, daarom moest ik vandaag op extra controle, alwaar bleek dat mijn bloeddruk nog hoger was dan de vorige keer. Na een tweede meting was hij wel wat gezakt, maar nog steeds hoger dan de vorige keer. Nu ben ik dus overgedragen aan de gynaecoloog - voor voorlopig althans, als mijn bloeddruk weer daalt mag ik terug naar de verloskundige. Dat laatste hoop ik dan maar, niet alleen om de gezondheid van de baby en mijzelf, maar ook omdat ik had gehoopt nu eens thuis te mogen bevallen. Wordt vervolgd dus (morgen een uitgebreid onderzoek bij de gynaecoloog).
fgelopen maandag, bij mijn bezoekje aan de verloskundige, bleek het vermoeden dat ik (wegens doorlopende hoofdpijn en maagpijn) al enige dagen had, juist. Mijn bloeddruk is aan de hoge kant. Het is een verschijnsel dat een beetje bij mij hoort: aan het eind van de zwangerschap gaat mijn bloeddruk steevast omhoog, tot het op het laatst gevaarlijk wordt en ik spontaan beval of word ingeleid. Dit is echter de eerste zwangerschap waarbij dit proces al zo vroeg begint. Er zat zelfs al een spoortje eiwit in mijn urine; iets wat normaal pas in de laatste twee weken gebeurt. 
e kapper zie ik slechts zelden, voor wie mijn haarlengte kent is dat vast geen verrassing, maar het is niet zo dat er nooit wat van mijn haar gaat. Ik vind het bedrag dat ik bij de kapper neerleg alleen weggegooid geld, ik probeer het liever zelf en tot nu toe altijd nog met succes. Twee tot drie keer per jaar knip ik er een stuk vanaf. Ik heb mij voorgenomen als de baby straks een maand of vijf is, en de ergste haaruitval weer over is, dat ik bij wijze van uitzondering wél naar de kapper ga om er eens een flink eind af te laten knippen. Maar zover is het nog lang niet, dus vandaag heb ik zelf nog maar eens een keer de lelijke punten verwijderd, evengoed nog bijna tien centimeter.
esprekje met Junah die ongeveer tien minuten wacht op warme chocolademelk:
ijn kinderen hebben de beklagenswaardige gewoonte om ziek te worden tijdens vakanties en/of feestdagen. Juist wanneer ze het leuk zouden moeten hebben, liggen ze voor Pampus op de bank. 
ijna dagelijks vraagt iemand mij of ik weet wat het wordt. Met ‘het’ wordt dan uiteraard de baby bedoeld, maar onze baby is voor ons ook daadwerkelijk nog steeds een ‘het’. Dat ik het altijd heb over ‘hij’ insinueert niets; ik vind het alleen zo raar om het over
